Wtorek, 25 kwietnia 2017     Imieniny: Jarosława, Marka, Wiki» Dodaj ogłoszenie o pracę» Dodaj firmę do katalogu

Alternatywa

[h]Dostrzeżenie ciągłości pomiędzy poszczególnymi działaniami związanymi z dostarczaniem dóbr było wielkim osiągnięciem, na bazie którego można było zrobić dwie rzeczy.[/h]

Po odkryciu aspektu procesowego w dostarczaniu towarów można było uczynić z procesu przedmiot badań i zdefiniować wokół niego nowe pojęcie. Alternatywą zaś było porzucenie prób definiowania tego zjawiska, gdyż nie jest ono samoistne i zależy od sposobu tworzenia go przez człowieka.

Niestety w odniesieniu do logistyki, którą w latach 80-tych zdefiniowano jako proces wybrano pierwszy wariant. Rozpoczęto wieloletnie i bezowocne poszukiwania kolejnej bardziej adekwatnej definicji tego czym zajmują się pracownicy sfery dostarczania.

Próby te nie mogły rokować sukcesu także ze względu na pojawiające się wątpliwości co do własności tego procesu. Po czasie bowiem coraz wyraźniej widać, że zjawisko określone jako „supply chain management” nie dotyczy wyłącznie dostaw, a także nie przyjmuje tylko postaci łańcucha i nie polega jedynie na zarządzaniu.

W przypadku, gdy wynik działania zależy od aktywności człowieka, nie jest bowiem możliwe definiowanie czegokolwiek poprzez obserwowane własności powstających procesów. Odkrywanie ciągle nowych ich przejawów uniemożliwia adekwatne nazywanie obiektu badań. W tych warunkach nie uda się uzyskać odpowiedniej „obiektywności” procesu, dającej korzyści z jego definiowania.

Proces zgodnie ze swą naturą jest wytworem dynamicznym co powoduje, że powstaje a następnie zanika. Dlatego ważniejsze od własności są warunki jego istnienia. Aby je określić w przypadku procesu dostarczania dóbr, łatwiej podać warunki aby go nie było. Wystarczą bowiem dwa takie warunki. Jeden to brak asortymentu dóbr do dostarczenia, gdy wszyscy mają to, co potrzebują lub też nikt niczego nie potrzebuje. Drugi warunek, to brak możliwości przemieszczania tego, co będąc potrzebne w jednym miejscu znajduje się w innym. Jasne jest, że spełnienie dowolnego z tych warunków uniemożliwia jakiekolwiek dostarczanie. Czyli:

nie ma dostarczania = nie ma asortymentu LUB nie ma przemieszczania

jest dostarczanie = jest asortyment I jest przemieszczanie

Zatem dostarczanie stanie się możliwe po zanegowaniu sumy tych warunków, tzn. gdy jest zarówno asortyment potrzebnych dóbr, jak i jest możliwość przemieszczania tych dóbr lub ludzi. Zanim to się stanie należy wypełnić treścią powstały obszar działań rozciągający się od stwierdzenia potrzeby wyposażenia człowieka w określone dobra, poprzez sekwencję czynności dostawczych aż do użytkowania tych dóbr. Trzeba też utworzyć odpowiedni system umożliwiający powstanie i zrealizowanie procesów dostarczania.

Ze względu na dotychczasową tradycję obszar takich działań można nazwać logistyką, a system umożliwiający osiąganie takiego celu może być ze względu na swe znacznie nazwany systemem logistycznym.

Choć oczywiste jest, że dostarczane dobra powinny być wcześniej wyprodukowane, przetransportowane i przechowywane na drodze od pomysłu do finalnego odbiorcy, to produkcja była od zawsze samodzielnym obszarem niedostępnym dla logistyków. Głównie zajmowali się oni transportem i magazynowaniem. Wzajemne synchronizowanie tych dwóch obszarów stało się też początkiem nowego etapu w rozwoju logistyki. To na tej bazie wypracowano koncepcję procesowego realizowania celów logistyki i stało się to inspiracją dla powstania koncepcji „Supply Chain Management”.

Zarazem jednak okazało się, że nie tylko sposób transportowania i magazynowania może zależeć od rodzaju produktu, ale także sposób produkcji może zależeć od tego jak towar będzie transportowany i przechowywany. Z tego względu produkowanie na równi z transportowaniem i magazynowaniem musiało być włączone w obszar zainteresowań twórcy łańcucha dostawczego. Synchronizacji podlega już nie tylko transport z magazynowaniem ale również produkcja z transportem i magazynowaniem.

Zatem w systemie logistycznym droga od pomysłu do użytkowania wyposażenia człowieka musi prowadzić w swej istocie przez historycznie ukształtowane obszary produkcji, transportu i magazynowania. Jednak jak dotąd na tej drodze dominuje tylko jeden z warunków istnienia logistyki, czyli idea asortymentu. Drugi warunek – idea przemieszczania – powinien podlegać podobnym przekształceniom.

Produkcja jest pierwszym krokiem na drodze tych przekształceń. Stanowi ona urzeczywistnienie idei asortymentu. Podobnie urzeczywistnieniem idei przemieszczania są środki transportu. Razem tworzą one jednak tylko statyczny aspekt systemu logistycznego.

Jego dynamikę, czyli możliwość funkcjonowania, gwarantuje z jednej strony transport. Jest on czynnikiem dynamizującym produkcję, która sama w sobie jedynie potencjalnie umożliwia przekształcanie dostarczonych ładunków. Transport nie tylko umożliwia dostarczenie towaru tam gdzie jest potrzebny, ale także warunkuje zrealizowanie przekształceń ładunków w ramach procesów produkcyjnych. Dlatego stosowany w praktyce podział na transport wewnętrzny i zewnętrzny zaciera się podczas tworzenia skutecznych łańcuchów dostawczych.

Z drugiej strony możliwość wykorzystania środków transportu, jest uzależniona od zorganizowania ich w zbiory, zwane parkami pojazdów. Bez tej dodatkowej struktury środek transportu jest bezużyteczny choćby dlatego, że jego uszkodzenie uniemożliwia zrealizowanie zadania transportowego. Dopiero park pojazdów zapewnia zarówno możliwość dobrania pojazdu o odpowiednich własnościach, zamianę uszkodzonego pojazdu na sprawny a także przywrócenie zdatności uszkodzonemu pojazdowi.

Ostatnie z przekształceń w systemie logistycznym jest związane z powstaniem magazynów. Do tego aby towar wytworzony w jakiejś chwili mógł być dostępny w innej, potrzebne jest jego odpowiednie przechowanie. Dlatego funkcja magazynu w procesie przemieszczania dóbr w czasie jest oczywista.

Gdy jednak w logistyce dostrzeżono proces, magazyn przestał być podstawowym elementem systemu logistycznego, gdyż celem jest dostarczenie a nie przechowywanie. Jego funkcja musiała ulec zmianie tak by pełnił on rolę bufora wtedy gdy nie można dostarczyć wyprodukowanego towaru bezpośrednio do odbiorcy.

Jak z tego widać potrzeba magazynowania pojawia się dopiero wówczas gdy asortyment towarów nie może być z różnych przyczyn przemieszczany. To zaś oznacza, że w systemie trzeba uwzględniać też wzajemne relacje czynników konstytuujących ten system. Ponieważ w logistyce zostały one skojarzone z asortymentem i przemieszczaniem, to magazynowanie jest wynikiem przewagi roli asortymentu nad przemieszczaniem. Musi być zatem jeszcze element systemu wynikający z przewagi przemieszczania nad asortymentem. Ten element można nazwać komunikacją, gdyż z oczywistych względów występuje w niej tego rodzaju przewaga.

W efekcie zastosowania przekształceń systemowych uzyskuje się równoważącą się wzajemnie strukturę systemu logistycznego. Zawiera on 6 składowych, których funkcjonowanie umożliwia realizację sekwencji dostawczej, odkrytej jako rozszerzenie zakresu tradycyjnie rozumianej logistyki. W aspekcie dynamicznym powstaje sekwencja dostawcza a w aspekcie statycznym – łańcuch albo raczej sieć dostawcza. Jest to wynik wzajemnego przenikania się magazynowania i komunikowania lub wyraz zharmonizowania idei asortymentu i przemieszczania. W efekcie zrealizowania funkcji systemu logistycznego staje się możliwe użytkowanie dostarczonych dóbr.

Podsumowując.Przyjęcie alternatywnej wobec definiowania procesu postawy, doprowadziło do wykrycia dwóch warunków krytycznych dla dostarczania. Pierwszy stanowi istotę procesu dostarczania, a drugi warunkuje możliwość jego zaistnienia. Oba te składniki stanowią z jednej strony warunek wyposażenia człowieka w niezbędne mu dobra, a z drugiej – podstawę dla utworzenia systemu, który umożliwia dostarczenie potrzebnych dóbr.

Treścią logistyki są zatem działania, które poczynając od idei asortymentu i przemieszczania, poprzez system logistyczny, łączą się w sekwencji dostawczej i użytkowaniu dóbr. Tak rozumiana logistyka nie podlega definiowaniu na podobieństwo postrzeganego obiektu. Jest sposobem postępowania i myślenia nakierowanym na wyposażenie człowieka w niezbędne mu dobra. Definiowane mogą być jedynie poszczególne elementy składowe tego pojęcia. Przy czym definicje te zmieniają się w miarę postępów poznawania odpowiadających im przedmiotów badan.

Odpowiednie potraktowanie procesowego ujęcia zagadnienia dostarczania umożliwia nie tylko określenie kompletu składników niezbędnych do zrealizowania systemu dostarczenia potrzebnych człowiekowi dóbr, ale okazuje się pomocne do sformułowania zasad tworzenia sytemu na potrzeby dostarczania.
DODAJ DO: facebook Twitter
Wyślij tekst znajomemu Drukuj
Dodaj komentarz (rozwiń)
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu.
Spedycje.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.
 

SONDA

Jak oceniasz sytuację w swojej Firmie?